„Alzheimerova bolest spada u demencije, a dobila je naziv po njemačkom naučniku, psihijataru i patologu Alojzu Alzheimeru, koji je 1907. godine opisao jednog pacijenta. Prema savremenom shvatanju, taj pacijent je imao 51 godinu života i vjerovatno je spadao u tzv. presenilne demencije, pošto sve demencije možemo da podijelimo na demencije koje se javljaju prije 65 godina života, to su presenilne, i one koje se javljaju posle 65 godina života. Razlikuju se i u pogledu patofiziologije i etiologije. Ove prve koje se javljaju ranije su i brzo progredirajuće, brže napreduju i dovode do onesposobljenosti pacijenta i uglavnom su genetski determinisane. Ove druge su više vezane za proces starenja i mogu biti povezane sa nekim opštim medicinskim bolestima kao što su hipertenzija, dijabetes, alkoholizam, pušenje, srčane bolesti i neke druge pridružene bolesti. Između ostalih moramo spomenuti naravno i kraniocerebralne traume, odnosno povrede glave“, objašnjava dr Goran Maksimović, načelnik Odjeljenja za neurologiju u JZU Bolnica „Sveti Vračevi“ Bijeljina.

Dr Maksimović navodi da bolest ima uticaj ne samo na pacijenta, nego trpi i okolina u prvom redu porodica, odnosno članovi familije koji se brinu o pacijentu, ali isto tako i profesionalci koji učestvuju u zbrinjavanju i njezi takvih pacijenata.

„Zna se da je Alzheimerova bolest prije svega bolest propadanja pamćenja, koje ima progresivni tok. Možemo je podijeliti u tri faze. U početnom stadijumu pacijenti ne mogu da zapamte neke svježe događaje šta je bilo prije nekoliko sati, šta se desilo juče ili prije 2-3 dana, imaju poteškoće u pronalaženju riječi (fenomen na vrhu jeziku), narušenu orjentaciju u vremenu i prostoru. U sljedećem stadijumu javalju se teškoće u oblačenju, korišćenju kućnih aparata, pripremanju hrane. Narušene su najjednostavnije operacije računanja, čitanja, pisanja, ne prepoznaju svoje prijatelje, bliže srodnike, objekte, izražena je prostorna dezorijentacija. Zbog atrofije određenih dijelova čeone i sljepoočne kore mozga, koje su veoma važne za regulisanje našeg raspoloženja i naših osjećanja, dolazi do pojave paranoidnosti, straha i agresivnog ponašanja. Kako se te kore mozga sasušuju, pacijent vremenom potpuno gubi socijalni kontakt, dolazi do poremećaja spavanja, noćnog lutanja... Prema statistikama, halucinacije, sumanute ideje potkradanja javljaju se u oko 50 procenata svih bolesnika sa Alzheimerovom bolešću“, ističe dr Maksimović.

Dr Vesna Stjepanović, specijalista neurologije u bijeljinskoj bolnici kaže da pacijenti sa Alzhemerovom bolešću najčešće dolaze na pregled u neurološku ambulantu u pratnji bliskog srodnika.